Deze zondag zou ik met W.V. De Wielertanden (Bommeke en consorten) een rondje van circa 80km gaan rijden om de duur te trainen. Zaterdag 14 februari was het echter al zo mooi weer dat ik besloot rustig een stuk te gaan fietsen. Het uiteindelijke resultaat was dat ik zaterdagavond met een barstende koppijn en rillend van vermoeidheid al vroeg op bed lag en de duurtraining van zondag aan me voorbij heb laten gaan...
Om iets voor 12.00 uur ging ik op pad, met mijn nieuwe overschoenen die ik van mijn neef
Gerbert had gekregen. Dit was merkbaar warmer en omdat ik nu voldoende had gegeten en ook een en ander had meegenomen nam ik me voor gelijk maar meer kilometers te maken. Via wat omwegjes kwam ik na 20km in Breda Noord uit. Ter hoogte van de wielerbaan merkte ik op dat ik een leeglopende voorband had. Nooit had ik lekke banden en nu dus twee in korte tijd. Gelukkig kon ik doorrijden naar Terheijden waar een fietsenmaker in een paar minuutjes me weer op weg heeft geholpen.
Mijn weg vervolgde ik tegen de wind in uiteraard. Dat betekende dat ik binnendoor naar Raamsdonksveer reed (Noord-Oostelijke richting). Mijn hartslag heb ik net boven de 160 gehouden en dat leverde een snelheid van 25km/h op. Dit keer liet ik me niet verleiden om achter andere wielrenners of brommers aan te gaan rijden.
Via Raamsdonksveer ben ik naar Raamsdonk en
's-Gravenmoer gereden. Daarna via Oosteind de A27 over gestoken en Oosterhout ingereden. Hier ben ik de weg kwijt geraakt, om uiteindelijk weer op de weg richting Raamsdonksveer uit te komen. Inmiddels had ik mijn mandarijn, lion en vloeibaar voedsel van Isostar al naar binnengewerkt en tegen de tijd dat ik in Raamsdonksveer aankwam had ik zo'n 65km gefietst. Dus ik moest nog een stuk terug en dat weer zonder eten en veel te weinig drinken. Gelukkig de wind in de rug waardoor ik rustig 27km/h kon fietsen. De hartslag kwam opnieuw niet boven de 165 uit. Maar 1 bidon is gewoon te weinig.
Hoewel ik best goed kon rijden via Made, Langeweg met de wind in de rug voelde ik al wel dat viaductjes voor pijn in de bovenbenen begonnen te zorgen. Eenmaal thuis aangekomen na 90km ging het allemaal steeds minder. Gegeten en wat bijgedronken, maar al snel stak er een flinke koppijn op waar ik pas deze zondagmiddag weer vanaf ben. De vemoeidheid was dus toch groot.
De volgende keer zorg ik dus voor de dubbele bidon en extra eten. Misschien moet ik ook wennen aan de kou. Mijn spieren zijn stram en misschien heb ik meer brandstof nodig om warm te blijven.
Het belangrijkste is echter dat ik weer extra kilometers heb gemaakt. Vandaag ga ik nog een half uurtje hersteltraining houden op de spinning bike en dan van de week weer wat vaker op interval hoop ik. Inmiddels zijn ook data vastgelegd om twee keer naar Limburg te gaan voor heuveltrainingen. Zondag 15 maart en Maandag 13 april (5 dagen voor onze deelname aan de Amstel Gold Race) gaan we het parcours verkennen. Ik heb er zin in!
Stuur door
Dit is niet OK