Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Wellchov in tourvorm

 
Zaterdag 8 augustus reden De Wieltanden de 130km tocht van Luik-Bastenaken-Luik, met een totaal nieuw beeld van de onderlinge verhoudingen als gevolg. Zelf bleek in de tourvorm te zijn, het piekmoment voorbij....
De tocht kende slechts 5 genoteerde klimmen, maar het parcours is eigenlijk geen meter echt vlak. Met een netto fietstijd van 5h10m werd een gemiddelde van boven de 25km/h gehaald. In totaal deden we er net iets meer dan 6 uur over.
Slechts 5km na de start in Luik werd het eerste klimmetje bedwongen, de Cote d'Embourg. Bomtador besloot om op deze klim met een maximumpercentage van 7% het tempo van onze groep te verhogen. Ik liet hem begaan terwijl Paulini en Kasper naar zijn wiel snelden. Nadat 2 mannen in sponsorkleding van de fietswinkel Ventoux uit Tilburg het gat naar het drietal hadden dichtgereden was de hergroepering een feit.
Na nog een paar stukken over een drukke doorgaande weg kwamen we op de afgelegen weggetjes waar vele kleine hoogteverschillen overbrugd moesten worden. De benen werden echter niet stilgehouden. Na een leuk klimmetje en een korte maar steile afdaling met een paar haarspeldbochten, kwamen Wellchov en Kasper als eersten aan de voet van de Chambralles.

Chambralles

Deze voor ons onbekende klim heeft een lengte van 1.600m met een gemiddeld stijgingspercentage van 9,2%.
Het hoogteverschil wordt echter niet gelijkmatig bedwongen. Er zijn 3 plateaus met stijgingspercentages van ruim boven de 10%. Klik op het profiel hier links om het verloop per 100m te zien.
De weg komt je echt als een muur tegemoet!
Direct vanaf de voet gaat het steil omhoog, het steilste stuk van 20% heb je na 200m al gehad. Kasper en Paulini grijpen de leiding en Bomtador zit ook nog voor mij in het beginstuk. Als ik eenmaal in mijn ritme kom raap ik ze vervolgens 1 voor 1 op. Ik voel me sterk en verhoog het tempo vanaf het tweede deel, denkende dat het niet ver meer kan zijn. De hartslag ligt vanaf het begin van de klim al boven mijn omslagpunt van 181 en ik bereik hier ook mijn maximale hartslag van de dag, 191. In het laatste steile stuk op 300 m voor de top zakt mijn tempo weg en beperk ik me tot uitrijden. Boven aangekomen weet ik dat dit stom was, met nog 105km te rijden moet ik kijken of ik hiervan voldoende kan herstellen. Paultani komt voor Bomtador en Kasper boven.
Kasper toont vormstijging

Volgens het routeboek is het nu 55km tot de volgende klim. Dat lijkt dus voldoende tijd om te herstellen, ware het niet dat zoals eerder gezegd geen meter vlak is! Kasper toont hier dat zijn trainingsarbeid vruchten heeft afgeworpen. Hij mengt zich nu de in de strijd op de heuveltjes en samen met zijn dalingscapaciteiten zorgt dat ervoor dat hij meedoet aan kop.
Op de grote plaat!

Na het eerste rustpunt volgt een wat langere heuvel die, door een stijgingspercentage dat waarschijnlijk niet boven de 5% uitkomt, niet vermeld is in het routeboek. Wederom neem Bomtador de leiding, gevolgd door Paultani en Kasper. Ik kies in de eerste meters een ander tempo, maar besluit al snel aan te zetten en de versnelling op de grote plaat te zetten. Staand klimmend raap ik vervolgens renner na renner op en ga ook de 3 mannen voorbij. Paultani kruipt nog in mijn wiel, maar ik blijf doorbeuken op het buitenblad en ook hij moet een paar meter laten gaan. Een heerlijk gevoel om rond het omslagpunt zo'n inspanning te doen. Er zou er nog één volgen, maar daarna was het helaas over met de pret voor mij.
Bomtador schudt aan de boom

De volgende lange beklimming met een matig stijgingspercentage was voor Bom het sein om zichzelf te testen. Terwijl ik in zijn wiel zit zet Bom plots aan en gooit het tempo omhoog. Zoals altijd blijf ik eigen tempo rijden en dwing Paultani op kop. Hij rijdt het gat met mij in zijn wiel met moeite dicht. Vervolgens gooit Bom er nóg een schepje bovenop. Inmiddels rijden we dik in de 20km/h en rijden renners met minimaal 5km/h maar soms ook met 10 km/h snelheidsverschil voorbij. In een treintje met Bom nog altijd aan kop. Zowel Paultani als ik dachten er geen moment aan om over te nemen, dat ging gewoon niet lukken. Eenmaal boven was Bomtador zichtbaar tevreden. Op mij had het in ieder geval indruk gemaakt. Kasper moest dit snelle tempo laten gaan en reed in eigen tempo een stuk achter ons.
Het alternatief voor de Roche a Frene

Bovenstaande klimmen waren niet genoteerd in het routeboek. De eerste beklimming na Chambralles lag zoals gezegd op 55km, maar wij hebben hem nooit gezien. Of we een bordje hebben gemist, of dat bewoners ze hebben verwijderd weten we niet, feit is dat we na enige tijd het vermoeden kregen niet meer op de route te zitten. We zagen ook geen renners meer. Toen we even moesten stoppen om de overblijfselen van Bommeke's pomp van het wegdek te halen, passeerde ons een groepje wielrenners die wij vervolgens besloten te volgen. Eenmaal aangesloten bleek echter dat ze LBL helemaal niet reden! De Roche a Frene ging hierdoor aan onze neus voorbij. Maar op de weg van Bomal naar Aywaille troffen we een andere uitdaging. De weg liep met maximaal 5% kilometers lang omhoog. Doordat deze doorgaande N weg zo breed was had je dat niet direct door, maar de stijging duurde en duurde maar.
In het begin mocht ik het tempo bepalen, omdat al was gebleken dat ik niet zo sterk meer was. Toen ik na enige tijd het tempo van 18 km/h moest laten zakken naar zo'n 16km/h gingen Kasper, Paultani en Bomtador me voorbij. Pas helemaal boven zag ik ze weer terug. Ondertussen zakte het tempo bij mij zelfs onder de 14 km/h. De macht was volledig uit de benen en dit was gewoon té lang en saai! De Redoute vreesde ik dan ook met grote vrezen!
La Redoute

Deze laatste steile beklimming van de dag bracht de bevestiging voor Kasper. Hij kon Paulani lange tijd volgen en wist Bomtador duidelijk voor te blijven op deze 1.600m lange heuvel met twee stukken rond de 20%. Door zijn oerverzet moest Bom helaas toch nog even een voetje aan de grond zetten. Zelf kwam ik door mijn triple gewoon boven zonder om te vallen, maar het scheelde weinig. Op het 1e steile stuk reed ik nog maar 5km/h en het leek meer op balanceren dan fietsen! In de SRC reed ik deze beklimming ook terwijl ik kapot zat, toen deed ik hem in ierts meer dan 9min. Nu had ik er 11.23min voor nodig! De laatste 50meter schakelde ik nog 3 tanden op om een sprint te trekken, puur uit frustratie.
Het redden van mijn eer

Vanaf nu was het nog 30km zonder noemenswaardige beklimmingen. Vanaf Redoute besloot ik om er het tempo in te houden en trok even weg van de andere 3. Ze lieten me begaan, omdat ze toch wisten me op elk moment op te kunnen rapen. Verschillende heuveltjes kon ik nemen door me hard naar beneden te laten vallen en de volgende stijging op de grote plaat aan te vangen. Toen het echter net wat langer naar boven liep zakte de snelheid dramatisch terug en mijn 3 kompanen sloten weer aan. Gelukkig volgde een heel lang stuk weg met een licht dalingspercentage. Ik zocht de grotere versnellingen op en begon flink vaart te maken. Snelheden van tegen de 50 km/h werden gehaald. Kasper probeerde een paar keer om over mij heen te komen, maar telkens waaide hij weer terug. Op deze manier maakten we snel veel kilometers en haalden we ook enkele groepen in die vervolgens probeeerden aan te sluiten. Eenmaal in de vlakke straten van luik kon ik het tempo echter niet meer vasthouden en moest ik zelf lossen.
Koning van de sprint

Kasper, Paultani en Bommeke zouden gaan strijden voor de winst. Hoewel we eigenlijk al hadden gezegd dat sprinten hier geen optie was, gezien de finish midden in de stad. Van Bomtador begreep ik dat Kasper zijn goede vorm verschillende keren te gelde wilde maken door weg te springen, maar dat werd telkens geneutraliseerd. Doordat zij zonder mijn navigatiekunsten fout reden, kwamen we 200m voor de finish toevallig weer bijelkaar. Kasper ging ondanks de kruising net voor de finishboog aan voor de sprint, maar opnieuw was het Bomtador die zijn wiel als eerste over de streep bracht. Paultani had al eerder in de koers genoegen genomen met de bolletjestrui, terwijl ik blij was dat ik eindelijk van die fiets af mocht stappen!
Over een aantal weken staat Boogies Extreme op het programma. Ik ben benieuwd hoe de krachtsverhoudingen dan liggen!
Ruim 130km op en af in 5h10 fietsen. 

Maximale hartslag: 191

Gemiddelde hartslag : 146 (inclusief rust, met 0 metingen)

Gemiddeld: 25,5 km/h

Maximaal: 66 km/h

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags