Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Het goede gevoel komt terug!

 

In de afgelopen weken heb ik een aantal keer kunnen trainen met als hoogtepunt de 150km toertocht van de Amstel Gold Race. Het aantal fietskilometers is echter nog zeer beperkt, want voor de AGR had ik slechts 190km buiten gefietst!

Spinning marathon

Op 27 maart organiseerde het team "Climbing against Cancer" een spinning marathon bij BodyActive in Etten-Leur. De opbrengst komt ten goede aan de stg. Alpe d'Huzes en bestond uit een sponsorbedrag per spinninguur. Daarom had ik me voor het maximale aantal uur ingeschreven, namelijk 6. Uiteindelijk heb ik hiervan 5 uur gereden, waarna ik compleet gesloopt was. Het was een goede duurtraining.

Alpe d'Huez op de TACX, onhaalbaar

Begin april heb ik nog 4 keer de TACX gebruikt om het klimmen te oefenen. Nadat ik eerder bij Stefan het niet voor elkaar kreeg om de Alpe d'Huez te beklimmen lukte me dit thuis op 5 april nog steeds niet. Na 1h10min had ik nog 6,5km te gaan en dat was onoverbrugbaar....een zware teleurstelling dus. Een week later heb ik wel de Galibier beklommen op de TACX in 1h35min.

Amstel Gold Race 150km

Door blessureleed bij Stefan en Paul zag het er even naar uit dat ik de 150 km in de AGR alleen zou moeten gaan rijden, voor zover je van alleen kunt spreken tijdens deze drukste toertocht van Nederland. Uiteindelijk bleek Paul de pijn van zijn schouderblessure te kunnen verbijten en stonden we 's ochtends samen aan de start. Bommeke en Kasper gingen samen met Edgar voor de 200km, officieel dan, want iedereen wist dat de 250km geprobeerd ging worden, alleen niemand durfde dit hardop te zeggen.

De eerste 10km reden Paul en ik samen met Esther en Tamara die voor de 100km gingen. Op de weg naar Valkenburg toe vond ik het al lastig om het tempo te volgen, maar bij de eerste de beste beklimming ging Esther in een hoger tempo naar boven. Toen wist ik dat het een lange dag zou gaan worden!

Toch ging het helemaal niet slecht. Paul en ik reden bewust met de rem erop omdat we niet wisten of we de afstand goed aan zouden kunnen. Zeker op de tussenstukken deden we het rustig aan, waar we normaal met de Wieltanden door de tempo beulen worden afgemat konden we nu dan ook bijkomen. Paul kwam er al snel achter dat je ook rustig een heuvel op kon rijden waardoor je langer mee kan. Iets wat hij een paar weken later weer vergeten was overigens.

De finale is in de AGR het zwaarst en bij mij was de kracht toen ver op. Hard gingen we niet, maar de Keutenberg op was geen probleem. Paul probeerde me nog te verrassen door in de laatste meters mij sneaky tussen alle andere renners voorbij te steken. Hij kwam echter ook klem te zitten waardoor ik nog net eerder boven kwam. Op de Cauberg voerde we vervolgens een surplace uit. Ik schakelde naar het middenblad om nog eens aan te zetten, waarop Paul reageerde door weg te springen. Mijn versnelling met 0,2 km/h per uur bleek niet echt effectief te zijn waardoor Paul geheel verbaasd als eerste over de streep kwam. Iets dat ik in de Steven Rooks Classic graag even recht wil zetten!

Training Limburg op bevrijdingsdag

Op 5 mei reisden Edgar, Paul en ik af naar Bomtador die in Limburg op hoogtestage was. Inmiddels was hij erg bekend in de regio en had een mooie ronde uitgezet. Waar je in de toerritten regelmatig stukken hebt om te herstellen leek Bom alles direct achter elkaar te willen plakken!

We gingen weg voor 125km, maar ik was eerlijk gezegd niet van plan dat te gaan rijden. Ik wilde weer eens lekker klimmen en proberen door die blokkade te gaan die ik de afgelopen weken had gevoeld. Dat betekent ook dat ik in het rood zou gaan rijden en dat ga ik niet eens 80km volhouden!

Bomtador steekt in een uitstekende vorm en dat was op de verschillende heuvels ook goed te merken. Hij kan Edgar goed volgen en Paul en ik bungelen daar dan weer achteraan. Paul wist op de 1e heuvel nog wel als eerste boven te komen, maar ik geloof dat Bom en Edgar niet eens door hadden dat we begonnen waren...

Na zo'n 25km kwamen we aan bij de Camerig. Deze heuvel zouden we nog een aantal keer gaan zien zo bleek, maar in de 1e beklimming kreeg ik een goed gevoel te pakken dat ik direct wilde benutten. Op het eerste steile stuk kon ik bij Bom in het wiel blijven die op een fietslengte van Edgar reed. Nog voor het caf?esloot ik om naar Edgar te rijden en ook even over te nemen.

In het bos loopt de klim zo lekker gelijkmatig en op de wat afvlakkende haarspeldbochten schakelde ik bij om het tempo te verhogen. Een heerlijk gevoel om te merken dat ze achter me het tempo niet wilden of konden volgen. Ik besloot toen maar om door te trekken en dat goede gevoel mee te nemen. Ik ging ervoor in het rood, maar het gevoel was me heel veel waard!

Daarna hebben we de Camerig nog 2 of 3 keer gereden, telkens vanaf een andere kant. Paul liet zich daar ook niet onbetuigd en kwam vanuit verloren positie met een noodgang voorbij gesprint, om vervolgens net voor de top volledig te parkeren. Hij moest vervolgens ook lossen op het vals plat in aanloop naar de voet van het drielandenpunt.

Bij mij was de macht er uit en bij elke beklimming nam de voorsprong van Bom en Edgar toe. Zeker toen we in aanloop naar de Kruisberg flinke wind tegenhadden en ik weer boven het omslagpunt moest. Frustrerend om te zien hoe makkelijk Bom daar op kop reed. De Kruisberg kwam ik amper vooruit, terwijl ik op de Eyserbosweg dan Paul toch weer achter me wist te laten. Op mijn verzoek zijn we na die beklimming meer richting de camping gereden.

Allereerst kwam nog de Fromberg, waar ik het eerste stuk op het buitenblad naar boven kon rijden. Minder steil en blijkbaar had ik toch nog macht. Na de bocht was het echter wind tegen en schakelde ik terug, waarbij de ketting van de fiets afliep. Ideaal natuurlijk, want daardoor hoefde ik me niet te schamen dat iedereen weer voorbij kwam. Ik pakte later nog wat extra rust door een lekke band te veroorzaken. Toch baatte dit niet, want op de Keutenberg ging het niet veel sneller dan 6 km/h per uur...

Al met al een rondje van zo'n 70km met een laag gemiddelde door het vele klimmen (zo'n 23km/h). Het goede gevoel van de Camerig overheerst echter en ik kijk met plezier uit naar de SRC op hemelvaartsdag. Alhoewel ik weet dat die afstand met 160km een brug te ver is en het niveauverschil met Bomtador en Kasper heel duidelijk bloot zal leggen....

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags