Boven ieders verwachting reed ik afgelopen zaterdag de AGR toertocht van 150km niet alleen uit, ik was ook nog eens de beste van W.V. De Wieltanden!
Toen ik woensdagmiddag de eerste kilometers door het mooie Limburgse Heuvelland maakte vroeg ik me af of het wel verstandig was om zaterdag te starten. In de twee dagen erna kreeg ik gelukkig een beter gevoel op de klimmetjes, maar de afstand baarde me wel zorgen.
Omstreeks 8.30u vertrokken we vanuit Valkenburg. Bommeke en Edgar, in voorbereiding op La Marmotte, samen met Paul en Kasper die al sterk reden in de laatste editie van de Ronde van Vlaanderen. We hadden de kans om aan te haken bij Michael Boogerd die net voor ons vertrok, maar hij verdween bij de eerste klim al uit het oog. Het was Bommeke die op deze gelijkmatige klim, de Geulhemmerweg, het tempo zette. Net als op de volgende klimmetjes, waaronder ook de Bemelerberg, deed ik mijn best om niet te hard van stapel te lopen. Het voelde echter allemaal wel heel goed aan.
Na zo'n 35km volgde een nieuwe beklimming, waarvoor ik naar het middenblad schakelde. Helaas wilde mijn ketting tegelijk op het buiten- en binnenblad draaien, waardoor natuurlijk alles blokkeerde. Nadat ik me tussen alle mensen naar de zijkant van de weg had gewurmd (je bent verre van alleen tijdens de AGR!), hielp Kasper me uit de nare situatie. Samen vervolgde we onze weg, maar er was inmiddels flinke ruimte ontstaan met de andere 3 wieltanden. Op het vlakke wilde ik samen met Kasper naar voren rijden, maar die wilde mijn wiel niet houden. Het was ook wel een beetje wringen tussen de mensen. Uiteindelijk groepeerden we weer bij het 1e rustpunt na zo'n 45km.
De volgende circa 50km bevat zeer mooie beklimmingen. De 1e is de Loorberg die wat wegheeft van een Alpenbeklimming. Paul gooide de knuppel in het hoenderhok door flink aan te zetten, terwijl Bommeke een mooi tempo onderhield. Nadat Edgar ook naar voren reed besloot ik om zelf een tandje bij te schakelen. Paul moest Edgar en mij laten gaan en ik moet zeggen dat het een heerlijk gevoel was om weer zo te kunnen klimmen!
Na de afdaling van de steile Gulperberg volgt vrijwel gelijk de beklimming van de Schweiberg. Dit is met 2.900m een lange beklimming die 3 wat steilere stukken kent. Ik voerde hier het tempo op. Edgar zat wat verder van achter en moest dan ook meer inspannen om in mijn wiel te komen. Net toen hij er was zette ik opnieuw aan, alleen had ik niet gerekend op het laatste steile stuk dat 100m verderop lag. Edgar hervond zijn adem en reed mij op het laatste stuk alsnog uit het wiel.
Via Teuven volgde de beklimming van de Kasteelstraat, een mooie klim door het bos. Onze groep lag al wat uiteen door de afdalingen, waarin Bommeke zelfs een bidon verloor. Dit maakte dat Edgar en ik even stonden te wachten bovenop de klim.

Bommeke en Edgar kijken angstig naar de route
De Camerig vind ik de mooiste klim van Limburg, alleen dan wel de variant door het bos en helaas wordt die route niet genomen. Toch is het 1e stuk tot het restaurant ook al heel mooi. Dat ik ook hier weer zonder in het rood te gaan de anderen voor kon blijven deed mij erg goed. Het vertrouwen groeide met iedere klim!
Dat het rijden met zoveel mensen tot verkeersproblemen kan leiden is een simpele optelsom en iets dat veel lokalen irriteert. Helaas komen er ook ongelukken van. Letterlijk op de grens in de richting van Gemmenich zagen we tweetal renners liggen die onzacht in aanraking waren gekomen met een auto. Het blijft opletten geblazen en helaas denken sommige toerfietsers nog altijd dat ze prof zijn en de weg van hun is....
De Vaalserberg wordt vanuit België beklommen. Het wegdek was opnieuw geasfalteerd waardoor de beklimming een heel stuk soepeler verloopt. Opnieuw kon ik het tempo bepalen met Edgar in mijn wiel en Bommeke zo'n 15 meter achter ons. In de laatste haarspeldbocht kon ik tussen wat mensen doorschieten en versnellen. Edgar moest daardoor een gaatje laten vallen en deed geen moeite meer om me in te halen. Ja, je mag alles gebruiken om "te winnen" toch?!
Bovenop het drielandenpunt werd even gerust en werd een doorzoeking van mijn caravan voorgesteld. De mannen waren ervan overtuigd dat ze daar bloedzakjes in de koelkast zouden aantreffen! Zelf vermoed ik dat het broodje kaas dat Kasper tot zich nam ook speciale krachten losmaakte, want in de klimmetjes daarna gebruikte hij de eerste meters om flink weg te sprinten!
Het bereiken van het laatste rustpunt net na Mechelen luidde de finale in. De drukte was enorm en mensen hebben de neiging om op de meest irritante momenten te stoppen met fietsen, liefst midden op de weg. Ik maakte een inschattingsfout over mijn voorligger en raakte zijn achterwiel. Helaas viel ik naar rechts, terwijl ik links uit de clip was...zere rechterknie en enkel tot gevolg. "Een val zonder erg" zouden de Vlamingen echter zeggen. Bovendien kon ik nog ruim 25minuten herstellen, want zo lang duurde het om door de verzorgingspost te lopen!
Een ander groot nadeel van deze drukte bij een rustplaats is dat ook veel renners tegelijk weer op de fiets stappen. Doordat de Kruisberg vrijwel direct na de rustplaats lag vormde zich hier een vervelende file. De strijd op de Kruisberg was er dan ook meer in de vorm van het overeind blijven, dan om wie er als eerste bovenkwam. Edgar liet zich ontvallen dat dit de laatste keer is dat hij de AGR rijdt.
De Eyserbosweg volgt heel snel op de Kruisberg, toch was het hier al een stuk beter fietsen. Die echt steile percentages liggen me voor geen meter, maar wie eigenlijk wel? Bij het bankje net in het bos ging het niet harder meer dan 9km/h, maar goed ik kwam boven. Paul kwam wat verder achterop te liggen en alleen Kasper kwam nog bij Edgar, Bommeke en mij aangesloten op het vlakke stuk daarna.
Op de beklimming in Simpelveld (1km, 7,7%) trok Kasper ten strijde en sprintte de eerste meters op. Na circa 200m had ik hem te pakken en reed ik tempo verder. Later bleek dat Kasper hier vervolgens een lekke band kreeg en daardoor niet meer bij kon komen. Bovenop deze beklimming ben ik eerst rustig verder gefietst, maar toen geen Wieltand bijkwam besloot ik maar finale te rijden. Ik had tenslotte de kans om als 1e bovenop de Cauberg aan te komen en wilde daar niet gaan gokken op een sprintje!
Na wat vervelende tussenklimmetjes, zoals de Bergseweg (wat een ontzettend saaie rotklim op die brede weg en dat smalle fietspaadje!), stonden alleen de Fromberg en de Keutenberg nog tussen mij en het einddoel. Pas op de Keutenberg werd duidelijk dat de kracht uit de benen weg aan het vloeien waren. Het was harken en nog eens harken op de steilste stukken. Wat ook niet helpt is dat je renners moet ontwijken die omvallen doordat ze de trappers niet meer rondkrijgen!
Vanaf de Keutenberg is het een kwestie van uitrijden naar de voet van Cauberg. Die laatste klim heb ik niet eens meer aangezet. Ik was helemaal tevreden met het resultaat van die dag: 150km uitgereden, niet super kapot en op alle klimmetjes toonaangevend!
Hoeveel ik voor lag op de rest wist ik nog niet. Na iets minder dan 4 minuten volgde Edgar en na 10min kwam Bommeke aan op de finish. Na 15 minuten volgde Paul en daarna Kasper. Dat er in die laatste 30km nog zoveel verschil kon ontstaan verbaasde me eigenlijk helemaal. Mijn fietsgemiddelde was 26 km/h, terwijl het bruto gemiddelde op 21 km/h lag.
Het is niet dat ik me hiermee op de borst wil slaan, maar ik ben eigenlijk vooral stomverbaasd dat het zo goed is gegaan! Hoe kan ik nou met die weinige kilometers (ik had in de week voor de AGR nog maar 2x buiten gefietst en de 85km niet overschreden) en een paar Tacx trainingen per maand toch zo'n prestatie neerzetten? Ik ben heel blij dat ik het slechte gevoel van 2010 nu achter me kan laten en met plezier vooruit kan kijken naar dit seizoen. Nu wordt het tijd om nieuwe doelen te zetten, want alleen de Boogies Extreme in september is misschien wat weinig ambitieus?
Staat de SRC bij de Wieltanden nog op het programma?
Mijn TijdenStart0 km08:43:47Geulhemmer berg2.8 km08:53:3617.1 km/uEuverem48.2 km10:33:5826.2 km/uCamerig79.8 km12:23:5221.7 km/uEijserbosweg112.3 km14:31:2119.3 km/uFromberg1134.4 km15:16:1220.5 km/uKeutenberg139.9 km15:28:4720.7 km/uCauberg Voet150 km15:51:0521.0 km/uCauberg Finish150.9 km15:54:3821.0 km/uTotale tijd:Tijd:7 uur 10 minuten en 51 secondenGemiddelde snelheid21.0 km/u