Wat een vooruitgang, wat een prestatie! Waar ik bij de Spado Cross nog één na laatste werd, wist ik een week later bij de cross in de Kogelvanger beslag te leggen op de 2e plaats! Een medaille en dat al zo vroeg in mijn trainingsopbouw.
Tot zover de jubelstemming, want het sloeg compleet nergens op. Natuurlijk ging het niet veel beter dan in Bergen op Zoom, maar het betrof de clubcross van Achilles. Daar doen nu eenmaal niet zoveel mensen aan mee en al helemaal geen senioren. In totaal waren er namelijk slechts drie en zoals mijn zus terecht opmerkte werd ik dus gewoon net zoals in Bergen op Zoom één na laatste!
De 7.170 meter heb ik afgelegd in 33.44 minuten, iets langzamer dan gehoopt. De gemiddelde hartslag was dit keer 193 met een maximum van 202. Waar ik me had voorgenomen mijn eigen tempo te lopen was het in het begin te verleidelijk om de voorste groep te volgen. Ze hadden een iets lager tempo dan verwacht waardoor ik vond dat ik het tenminste één rondje (van de 6) moest volhouden. Dat lukte en het rondje daarna ging het ook nog aardig, het was echter té snel. Dus de volgende twee ronden had ik last om niet ver terug te zakken.
Maar ik ben tevreden over hoe het ging. Helaas heb ik in de afgelopen week weer helemaal niets gedaan, dus daar moet snel verandering in komen wil ik vooruitgang gaan zien in mijn conditie!
Vooraf weet je dat het zwaar gaat worden door met vrijwel geen training een cross te gaan lopen over ruim 10km. Het resulteerde afgelopen zondag bij de Spado Cross in Bergen op Zoom in een voorlaatste plaats bij de senioren (26e uit 27 deelnemers)
Het typische crossen ligt me sowieso niet. Normaal ben ik meer van de vlakke races met een gelijkmatig tempo en een eindsprint. Maar met de huidige conditie maakt het toch allemaal niets uit en ik heb de steile heuvel en de fikse strook los zand met plezier gelopen. Uiteindelijk heb ik de 10km afgelegd ruim binnen de vooraf geplande tijd van 50min. Het werd 47.19 met een gemiddelde hartslag van 196 en een maximale van 205. Dat alleen zegt al genoeg over mijn conditie denk ik zo!
Desondanks ben ik tevreden. Het is binnen de tijd en ik was lang zo moe niet als ik had verwacht. Bovendien heb ik redelijk vlak gelopen. Per rondje ging het in circa 9.30 min en ook de laatste ronde was nog in 9.33 min.
Mede Achilles leden liepen een stuk beter. Maar zelfs de toch heel behoorlijk lopende Jeroen Nijland wist met een tijd van 40 min slechts de 22e plaats te bezetten. De crossen zijn traditioneel bezet met de sterkere lopers uit de regio, de mindere goden en de echt recreatieve lopers laten de crossen links liggen (nou ja, ik was er dan)
Andere neef wint
Grote afwezige was mijn neef Gerbert van den Biggelaar, die wel had aangekondigd te komen. Tot mijn verrassing bleek mijn andere (jongere) neef Thomas van der Heijden wel aanwezig te zijn. Het WECARE4 MILA jeugdteam uit Breda had besloten ook in Bergen op Zoom te lopen. Thomas wist bij de A-junioren met meer dan 15 seconden voorsprong de wedstrijd te winnen. Ik ben hem de afgelopen tijd wat meer aan het volgen want ook hij zet nog altijd mooie tijden neer. In 2003 bleef ik hem tijdens de Singelloop ruim voor, maar toen was het leeftijdsverschil nog groot. Nu loopt hij snellere tijden dan ik ooit heb gelopen, al moet ik nog achter zijn exacte PR's aan!
Op mijn zoektocht naar meer informatie over La Marmotte kwam ik een aantal filmpjes tegen. Zie hier een video indruk van La Marmotte.
In de afdaling van de Galibier zijn de sneeuwresten te zien, in 2008 was het weer niet zo denderend. Ik hoop voor 2009 op heel wat meer zon en warmte!
Een goed begin is het halve werk, helaas lijk ik me dat nog niet te beseffen. In de maand november heb ik 7 keer de spinning bike hier bij mij thuis opgezocht. Daarbij kwam ik telkens niet verder dan 35/40 minuten fietsen, maar het voelde telkens wel beter.
Toch was 24 november al weer de laatste keer dat ik iets sportiefs heb ondernomen. Sindsdien heb ik er telkens niet de tijd voor genomen. Drukte op het werk, vermoeidheid door het weer, de gebruikelijke smoezen die ik heb in deze periode van het jaar.
Nu op sinterklaasavond bezin ik me op komend weekend. Zondag wil ik deelnemen aan de cross bij Spado in Bergen op Zoom. Ik ben benieuwd hoe ik die 10km ga verteren, daarom morgen (weer of geen weer) dan toch maar het bekende "Rondje Haansberg" lopen...
Ergens in de zomer van 2008 heb ik het geroepen; "ik wil de Marmotte fietsen in 2009″. Nu roep ik al jaren dat ik meer wil sporten en dat ik beter zou presteren áls ik maar eens wat actiever zou trainen. Na een lichte opleving in 2006 met deelname aan een toertocht in Limburg en de beklimming van Mont Ventoux is daar verder nooit iets van terecht gekomen. Maar nu moet het anders, ik heb het uitgesproken en ik moet het maar eens waarmaken.
Het doel is; La Marmotte in 2009 uitfietsen met een certificaat zilver
Hoe ga ik dit waarmaken? Ruim 170km fietsen in de bergen is natuurlijk compleet wat anders dan ik ooit heb gedaan. Ik moet trainen, dat is duidelijk. Maar ik ken mezelf en dus heb ik doelen tussendoor nodig. Daarom heb ik wat toertochten op de kalander gezet;
Amstel Gold Race - 100km in april
Steven Rooks Classic - 160 km in mei
Jan Janssen Classic - 150km of 200km in juni
Daarnaast wil ik ook duathlons gaan doen en loopwedstrijden om de conditie op peil te houden.
Een ander belangrijk onderdeel in het behouden van de discipline is deze website waarmee ik mezelf "verplicht" om de vorderingen bij te houden. Ook het kenbaar maken van mijn doelstellingen moeten ervoor zorgen dat ik het waar móet maken!
Feitelijk is hiermee het begin van mijn voorbereiding gemaakt, op 16 november circa 7 maanden verwijderd van "de grote dag".